Kategorie: Polityka i związki zawodowe

NEGOCJACJE ZAMIAST WALKI

Zalecały też zastępowanie walki strajkowej negocjacjami z rządem i Patronatem, unikanie żądań politycznych, ograniczenie wystąpień ogólnokrajowych i podejmowanie postulatów/ tylko w skali lokalnej, w przedsiębiorstwach i branżach. Z tym sta­nowiskiem w końcu lat siedemdziesiątych coraz częściej zbiegała się orientacja CFDT,

KONTYNUOWANE STRAJKI

Kontynuowane były tradycyjne, częste we Francji strajki so­lidarnościowe, a także strajki polityczne. Zaznaczona wyraźnie w la­tach sześćdziesiątych tendencja do skracania czasu strajku oraz zmniejszania się liczby jego uczestników znajdowała wyraz w różno­rodnych formach strajków. Oprócz wymienionych występowały na przykład: „strajki

RÓŻNORODNOŚĆ FORM

Ta różnorodność form protestu i walki pracowników o spełnienie ich żądań miała także na celu uniknięcie lub ograniczenie zasięgu represji wobec strajkujących i związków zawodowych oraz nadanie tym akcjom najskuteczniejsze­go charakteru .Równocześnie coraz częściej dochodziło do długotrwałych, akcji strajkowych w

NAJBARDZIEJ POWSZECHNE ŻĄDANIA

Najbardziej powszechne żądania wysuwane przez związki zawodo­we w latach siedemdziesiątych dotyczyły wzrostu płac, rent, emery­tur i zasiłków rodzinnych — stosownie do wzrostu kosztów utrzyma­nia. Dużym osiągnięciem w tym zakresie było rzeczywiste dostoso­wanie w styczniu 1970 r. minimum płacy, SMIC (Salaire

LEWICOWY RZĄD

Rząd lewicy dokonał też licznych podwyżek dodatków rodzinnych, zapomóg dla osób starszych, rent.Mimo prawnego zrównania płac kobiet i mężczyzn od 22 grudnia 1972 r., problem zniesienia dyskryminacji płacowej ko­biet, młodych pracowników oraz imigrantów pozostawał w latach siedemdziesiątych tematem ciągle wznawianym

POD WPŁYWEM ŻĄDAŃ

Pod wpływem żądań związków zawodowych 8 grudnia 1978 r. został zmniejszony maksy­malny czas pracy w wymiarze tygodniowym z 52 do 50 godzin. Sze­reg zmian zostało wprowadzonych dopiero w pierwszym okresie rzą­dów lewicy, w latach 1981—1982. 17 lipca 1981 r. reprezentatywne

OSTRA WALKA STRAJKOWA

Ostra walka strajkowa o wprowadzenie w życie zawartych porozumień toczyła się w drugiej połowie 1981 r. i przez cały rok 1982.Przedmiotem szczególnego zainteresowania związków zawodowych była też kwestia powstrzymania redukcji zatrudnienia w okresie kryzysu i stworzenie nowych miejsc pracy w

W PROGRAMACH I POSTULATACH

Jednakże nie rozwiązało to problemu, a przed związkami zawodowymi stanęła kwestia podjęcia w progra­mach i postulatach zagadnień ekonomicznych w szerszej skali niż dotychczas, zwłaszcza działalności inwestycyjnej państwa. Na tym też tle związki wysuwały żądania zwiększenia wpływu państwc. na gospodarkę, między

W WALCE Z BEZROBOCIEM

W walce z bezrobociem rząd lewicowy przystąpił do realizacji polityki skracania czasu pracy i zawierania trzyletnich „umów solidarnościowych” (contracts de solidarite) z władzami lokal­nymi i przedsiębiorstwami. Na mocy tych umów w zamian za ulgi podatkowe lub pomoc kredytową rząd uzyskiwał

ŻĄDANIE ZMIAN

Związki zawodowe żądały również wprowadzenia takich zmian w strukturze gospodarki, by postęp technologiczny i techniczny był wykorzystany zgodnie z interesami ogółu ludzi pracy. Angażowały się v/ nowych sferach walki o jakość życia, demokratyczną reformę podatkową, rozszerzenie praw kobiet, ochronę środowiska